دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه دلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقــــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ
ــ 

 خواستم برايت شعري بگويم

  - شعري عاشقانه -

  اما نتوانستم.

  اي مهربان !

  به سراغم بيا . عاشقانه هاي چشمانم تقديم تو باد.

  I want to make a poem for you

  - lovely poem –

  but I can't .

  sweet !

  please come my eye's lovely poems offer to you .

  تمام زندگيم در چمداني جاي گرفته است ،

  كه تو آن را در ايستگاه آخر احساس رها كردي .

   و هر روز هزاران مسافر مانند تو ،

   از كنارش مي گذرند و اعتنايي نمي كنند .

  All of my life is placed in suit-case

  That you left it on the last station of feeling ,

  And everyday a thousand of passengers  like you

   pass  from it ,and they don't pay attention.

  كاش زماني كه دلم براي دلت تنگ مي شد ،

  شاپرك چشمانت پروانه وار اطراف شمع تنهاييم مي گشت و

  لااقل دلم بيهوده تمام نمي گشت .

  ولي افسوس كه همواره لبخند مهربانت بر روي قاب شيشه اي دلم نقش بسته است .

  و واي به روزي كه اين شيشه هم به سنگ دل تو شكسته شود .

  I wish when I miss you,

  your eye's butterfly turn like a butterfly around my alone candle and my heart   

  didn't end uselessly.

  Your kind of smile has drown on my heart glass.

  And woe is me! This glass will break with your stone heart.

 طرح دل

  خسته ام و بي حوصله ، كمي هم دلتنگم ، وقتي اين حالت برايم پيش مي آيد دوست دارم غزل حافظ

  بخوانم . اما نمي دانم كدام غزلش را بخوانم تا روحم تازه شود . از اطرافيانم خسته ام . از در و ديوار

  اتاقم خسته ام . از تكرار روزهايم خسته ام . از رؤياها و افكار كودكانه ي خودم هم خسته ام .

  در فكر اينم كه خستگيم را نقاشي كنم ، اما چه كنم كه فنونش را نمي دانم . شايد كشيدن

  دلتنگي راحت تر باشد . مي توانم از احساسم هم كمك بگيرم . عشق هم حتما مرا ياري خواهد كرد .

  و دلتنگيم چه آسان بر روي بوم خود نمايي مي كند .....

  از اين طرح خوشم مي آيد . آن را در گوشه ي قلبم آويزان مي كنم . جايي كه تو به راحتي بتواني آن

   را ببيني . خيلي دوست دارم واكنشت را ببينم . البته اگر به خودت زحمت دهي تا آن را ببيني .

  هميشه حواست پرت است و گاهي هم براي اذيت كردن من خودت را به بي خيالي مي زني .

  وقتي اينكار را مي كني لجم مي گيرد .

  آن وقت مي خواهم براي هميشه تو را از دلم بيرون كنم و اگر التماس هم كني ديگر راهت ندهم .

  اما چه كنم كه به تو عادت كرده ام . منتظر مي مانم . ساعت ها مي گذرد و تو نمي آيي . نقاشيم هم

  دارد به من دهن كجي مي كند.

  - ديدي نيامد -

  صداي پايت را مي شنوم كه هر لحظه نزديكتر مي شود . بالاخره رسيدي . اما چرا اينجوري مي كني .

   چرا پشتت را به نقاشي ام كرده اي ؟

  دوباره از آن روزهاست . دوباره حوصله ام را نداري . دوباره بي اجازه وارد قلب ديگري شده اي .

  دوباره قوانين ورود به قلبم را فراموش كرده اي .

  بايد جريمه ات كنم . اما اينبار گناهت را ناديده مي گيرم . براي تو فرقي نمي كند . در اين عالم نيستي .

  چشمهايت نيز به من دروغ مي گويند .

  بر مي خيزم وبه سراغ نقاشي ام مي روم .

  آن را از روي ديوار بر مي دارم و درست در مقابل ديدگانت قرار مي دهم . واكنشي نشان نمي دهي .

  فقط چشمانت را مي بندي تا حواست پرت نشود . لجم مي گيرد . نقاشي ا م را زير پا له مي كنم

  و به سرعت آنجا را ترك مي كنم .

   ساعت ها مي گذرد .آرام شده ام . بايد با تو حرف بزنم .

  به آرامي وارد مي شوم . ورودم را حس نمي كني . غرق نقاشي هستي . حتما نقاشي ام را ديده اي و

   داري ترميمش مي كني . نزديك تر مي شوم . اين كه نقاشي من نيست .

   - بر روي بوم صورت دختركي مي لرزد -

  اينبار ديگر نمي توانم از گناهت چشم پوشي كنم . مطمئنا تمام دادگاه ها تو را محكوم به اعدام

  مي كنند . از همين اكنون طناب دار را مي بينم و تو روي صندلي و طناب دار مقابل چشمانت

  مي رقصد . نه ! من سنگدل نيستم. تبعيد برايت كفايت مي كند . هر چند كه تو نباشي من هم در تبعيد

   به سر مي برم .

  نگاهت به نگاهم مي افتد . براي اولين بار است كه سرت را پايين مي اندازي . حتما" از چشمانم همه

  چيز را خوانده اي ... ؟!

  دستانت آرام بالا مي آيند و نقاشي ات را بر مي دارند . نگاه من هنوز به تو خيره است و به امتداد رد

  پايت مي نگرد . اشك ها پهناي صورتم را فرا مي گيرند و آرام بر روي نقاشي ام مي افتند .

  رنگ ها پخش مي شوند و قطره قطره بر روي زمين مي ريزند .

  نقاشي ام هم برايم گريه مي كند . 

  حافظ را بر مي دارم و آن را باز مي كنم :

 " سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي                  دل ز تنهايي به جان آمد خدا را همدمي "

   به نام حضرت دوست که قبل از هر چیز زیبا نام اوست. به نام او و شاکر او که سبب

   آشناییمان لطف و رحمت اوست. و اگر تو دل آزردیی بدین آشنایی بدان که آذین زنده

  و سرخوش است به سبب آنچه دشوار است صحبت از رفتن و نبودنت..

   پس بگذار خاطره ی اولین سلام را به یاد آوریم که من هنوز رفتنت را باور ندارم. آمدنت را

   چلچله ها خبر دادند..آمدنت را گرمای دلم در سرمای دی خبر داد و رفتنت را نمیدانم

   که آیا بی خبری دلیل بر رفتن همیشگیست؟