هر روز مي پرسم كه آيا دوستم داري

 تو جاي پاسخ بر نگاهم خيره مي ماني

 من در نگاه تو چه مي خوانم ؟

  نمي داني

 اما به جاي تو ، من پاسخ مي دهم - آري-

 ما هر دو مي دانيم

 چشم و زبان ، پيدا و پنهان رازگويانند

 و آن ها كه دل با يكدگر دارند

 حرف ضمير دوست را ناگفته مي دانند

 ننوشته مي خوانند

 من – دوستت دارم – را

 پيوسته از چشم تو مي خوانم

 ناگفته مي دانم

 من آنچه را احساس بايد كرد

 يا از نگاه دوست بايد خواند

 ديگر نمي پرسم

 ديگر نمي پرسم كه آيا دوستم داري

 قلب من و چشم تو مي گويد به من

                                                                         آري.......

 لمس کن کلماتي را که برايت مي نويسم
 تا بخواني و بفهمي چقدر جايت خاليست ...
 تا بداني نبودنت آزارم مي دهد ...
 لمس کن نوشته هايي را که لمس ناشدنيست و عريان ...
 كه از قلبم بر قلم و كاغذ مي چكد
 لمس کن گونه هايم را که خيس اشك است و پُر شيار ...
 لمس کن لحظه هايم را ...
 تويي که نمي داني من كه هستم؟
 لمس کن اين با تو نبودن ها را
 لمس کن ...

 اين جا براي از تو نوشتن هوا كم است

 دنيا براي از تو نوشتن مرا كم است

 اكسير من ! نه اين كه مرا شعر تازه نيست

 من از تو مي نويسم و اين كيميا كم است

 سرشارم از خيال ولي اين كفاف نيست

 در شعر من حقيقت يك ماجرا كم است

 تا اين غزل شبيه غزل هاي من شود

 چيزي شبيه عطر حضور شما كم است

 گاهي تو را كنار خود احساس مي كنم

 اما چقدر دل خوشي خواب ها كم است

 خون هر آن غزل كه نگفتم به پاي توست

 آيا هنوز آمدنت را بها كم است ؟

 شنيدم كه چون قوي زيبا بميرد

 فريبنده زاد و فريبا بميرد

 شب مرگ تنها نشيند به موجي

 رود گوشه اي دور و تنها بميرد

 در آن گوشه ، چندان غزل خواند آن شب

 كه خود در ميان غزل ها بميرد

 گروهي بر آنند كاين مرغ شيدا

 كجا عاشقي كرد آنجا بميرد

 شب مرگ از بيم ، آنجا شتابد

 كه از مرگ غافل شود تا بميرد

 من اين نكته گيرم كه باور نكردم

نديدم كه قويي به صحرا بميرد

 چو روزي ز آغوش دريا درآمد

 شبي هم در آغوش دريا بميرد

 تو درياي من بودي آغوش باز كن

 كه مي خواهد اين قوي زيبا بميرد

قانون انگيزه
هر چه مي گوييد يا انجام مي دهيد از تمايلات دروني، خواسته هاي شما سرچشمه مي گيرد. پس براي رسيدن به موفقيت بايد انگيزه ها را مشخص كرد تا با يك برنامه ريزي اصولي به هدف رسيد.

قانون انتظار
اگر با اعتماد به نفس، انتظار وقوع چيزي را در جهان پيرامونتان داشته باشيد آن چيز به وقوع مي پيوندد . شما هميشه هماهنگ با انتظارات تان عمل مي كنيد و اين انتظارات بر رفتار و چگونگي برخورد اطرافيانتان تأثير مي گذارد.

قانون تمركز
هر چيزي را كه روي آن تمركز كرده و به آن فكر كنيد در زندگي واقعي، شكل گرفته و گسترش پيدا مي كند. بنابراين بايد فكر خود را بر چيزهايي متمركز كنيد كه واقعاً طالب آن هستيد.

قانون عادت
حداقل 95 درصد از كارهايي كه انجام مي دهيم از روي عادت است. پس مي توانيم عادت هايي را كه موفقيت مان را تضمين مي كنند در خود پرورش دهيم؛ و تا هنگامي كه رفتار مورد نظر به صورت اتوماتيك و غير ارادي انجام نشود، تمرين و تكرار آگاهانه و مداوم آن را ادامه دهيم.

قانون انتخاب
زندگي ما نتيجه انتخاب هاي ما تا اين لحظه است. چون هميشه در انتخاب افكار خود آزاد هستيم، كنترل كامل زندگي و تمامي آن چه برايمان اتفاق مي افتد در دست خودمان است.

قانون تفكر مثبت
براي رسيدن به موفقيت و شادي، تفكر مثبت امري ضروري است. شيوه تفكر شما نشان دهنده ي ارزش ها، اعتقادات و انتظارات شماست.

قانون تغيير
تغيير ، غير قابل اجتناب است و ما بايد استاد تغيير باشيم نه قرباني آن.

قانون كنترل
سلامتي ، شادي و عملكرد درست از طريق كنترل كامل افكار، اعمال و شرايط پيرامونمان به وجود مي آيد.

قانون مسؤوليت
هر چه و هر كجا كه هستيد به خاطر آن است كه خودتان اين طور خواسته ايد. مسووليت كامل آن چه كه هستيد ، آن چه كه به دست آورده ايد و آن چه كه خواهيد شد بر عهده خود شماست.

قانون پاداش
عالم در نظم كامل به سر مي برد و ما پاداش كامل اعمالمان را مي گيريم. هميشه از همان دست كه مي دهيم از همان دست مي گيريم. اگر از عالم بيشتر دريافت مي كنيد به اين دليل است كه بيشتر مي بخشيد.  

قانون خدمت
پاداش هايي را كه در زندگي مي گيريد با ميزان خدمت شما به ديگران رابطه مستقيم دارد. هر چه بيشتر براي بهبود زندگي و سعادت ديگران كار كنيد و توانايي هاي خود را افزايش دهيد، در عرصه هاي مختلف زندگي خود بيشتر پيشرفت مي كنيد.

قانون علت و معلول
هر چه به دليلي رخ مي دهد. براي هر علتي معلولي است و براي هر معلولي علت يا علت هاي به خصوصي وجود دارد، چه از آن ها اطلاع داشته باشيد چه نداشته باشيد. چيزي به اسم اتفاق وجود ندارد. در زندگي هر كاري را كه بخواهيد مي توانيد انجام دهيد به شرط آن كه تصميم بگيريد كه دقيقاً چه مي خواهيد و سپس عمل كنيد.

قانون ذهن
شما تبديل به همان چيزي مي شويد كه درباره آن بيشتر فكر مي كنيد. پس هميشه درباره چيزهايي فكر كنيد كه واقعاً طالب آن هستيد.

قانون عينيت يافتن ذهنيات
دنياي پيرامون شما تجلي فيزيكي دنياي درون شماست. كار اصلي شما در زندگي اين است كه زندگي مورد علاقه خود را در درون خود خلق كنيد. زندگي ايده آل خود را با تمام جزييات آن مجسم كنيد و اين تصوير ذهني را تا زماني كه در دنياي پيرامون شما تحقق پيدا كند حفظ كنيد.

قانون رابطه مستقيم
زندگي بيروني شما بازتاب زندگي دروني شماست. بين طرز تفكر و احساسات دروني شما ، و عملكرد و تجارب بيروني تان رابطه مستقيم وجود دارد. روابط اجتماعي ، وضعيت جسماني شرايط مالي و موفيت هاي شما بازتاب دنياي دروني شماست.

قانون باور
هر چيزي را كه عميقاً باور داشته باشيد به واقعيت تبديل مي شود. شما آن چه را كه مي بينيد باور نمي كنيد بلكه آن چيزي را مي بينيد كه قبلاً به عنوان باور انتخاب كرده ايد. پس بايد باورهاي محدود كننده اي را كه مانع موفقيت شما هستند شناسايي كنيد و آن ها را از بين ببريد.

قانون ارزش ها
نحوه عملكرد شما هميشه با زير بنايي ترين ارزش ها و اعتقادات شما هماهنگ است. آن چه كه
ارزش هايي را كه واقعاً به آن اعتقاد داريد بيان مي كند ادعاهاي شما نيست بلكه گفته ها، اعمال و انتخاب هاي شما به ويژه در هنگام ناراحتي و عصبانيت است.

قانون تأثير تلاش
همه اميد ها، روياها، هدف ها و آرمان هاي ما در گرو سخت كوشي است. هر چه بيشتر تلاش كنيم؛ موفقيت بيشتري كسب خواهيم كرد.

قانون آمادگي
در هر حوزه اي موفق ترين افراد ، آن هايي هستند كه وقت بيشتري را صرف كسب آمادگي براي انجام كارها مي كنند. عملكرد خوب نتيجه آمادگي كامل است.

قانون حد توانايي
شايد براي انجام همه كارها وقت كافي وجود نداشته باشد ولي هميشه براي انجام مهم ترين كارها وقت كافي هست. هر چه بيشتر كار كنيم كارايي بيشتري پيدا مي كنيم. اما بايد اموري را بر عهده بگيريم كه در حد توانمان باشد. 

قانون تصميم
مصمم بودن از ويژگي هاي اساسي افراد موفق است. در زندگي هر جهشي در جهت پيشرفت هنگامي حاصل مي شود كه در موردي تصميم روشني گرفته باشيم.

قانون خلاقيت
ذهن ما مي تواند به هر چيزي كه باور داشته باشد دست يابد . هر نوع پيشرفتي در زندگي با يك ايده آغاز مي شود و چون توانايي ما در خلق ايده هاي جديد نامحدود است آينده نيز محدوديتي نخواهد داشت.

قانون استقامت
معيار ايمان به خود، توانايي استقامت در برابر سختي ها، شكست ها و نااميدي هاست . استقامت ويژگي اساسي موفقيت است . اگر به اندازه كافي استقامت كنيم، طبيعتاً سرانجام موفق خواهيم شد.

قانون صداقت
خوشبختي زماني به سراغ ما مي آيد كه تصميم بگيريم هماهنگ با والاترين ارزش ها و عميق ترين اعتقادات خود زندگي كنيم. همواره بايد با آن بهترين بهترين ها كه در درون مان وجود دارد صادق باشيم.

قانون انعطاف پذيري
در تعيين اهداف خود قاطعيت داشته باشيد، اما در مورد روش دست يابي به آن ها انعطاف پذير باشيد. درعصر تحولات سريع و رقابت شديد، انعطاف پذيري از ضروريات است.

قانون خوشبختي
كيفيت زندگي ما را احساسمان در هر لحظه تعيين مي كند واحساس ما را تفسير خودمان از وقايع پيرامونمان مشخص مي سازد، نه خود وقايع. هرگز براي اين كه تجربه خوشي از دوران كودكي داشته باشيد دير نيست. كافي است گذشته را مرور كنيد و روشي را كه براي تفسير تجربيات خود داشته ايد تغيير دهيد.

قانون تعجيل
ما همواره دوست داريم كه هر چه زودتر به آرزوهايمان برسيم، به هميت دليل است كه در تمام عرصه هاي زندگي بي قراريم.

قانون فرصت
بهترين فرصت ها اغلب در معمولي ترين موقعيت هاي زندگي مان به وجود مي آيد. پس بزرگترين فرصت ها به احتمال زياد هميشه در دسترس ماست.

قانون خود شكوفائي
شما مي توانيد هر چه را كه براي رسيدن به اهداف تعيين شده خود به آن نياز داريد بياموزيد. آن هايي كه مي آموزند توانا هستند.

قانون بخشندگي
هر چه بيشتر ، بدون انتظار پاداش به ديگران خدمت كنيد خير و نيكي بيشتري به شما مي رسد، آن هم از جاهايي كه اصلاً انتظار نداريد. شما تنها در صورتي حقيقتاً خوشبخت خواهيد شد كه احساس كنيد به دليل خدمت به ديگران انسان با ارزشي هستيد.

برگرفته از كتاب: قوانين جهاني موفقيت

نه ، نمي توانم فراموشت كنم .

زخم هاي من بي حضور تو از تسكين سرباز مي زنند .

بال هاي من ،

تكه تكه فرو مي ريزند .

بره هاي مسيح را مي بينم كه به دنبالم مي دوند و نشان فلوت تورا مي پرسند.

نه ، نمي توانم فراموشت كنم .

خيابان ها بي حضور تو راه هاي آشكار جهنم اند ...

نه ، نمي توانم فراموشت كنم و

بي تو بمانم .

مرا با خود ببر....

مرا با خود ببر...

 روزهاي با تو بودن خوب است ، خوبتر از بهشت ، خوبتر از بهترين سرنوشتي كه مي شود رقم زد .

  اين را همه كودكان جهان نيز مي دانند . اين را نسيمي كه هر روز زلف درختان كوچه ما را

 شانه مي زند ، مي داند و آن شبنمي كه هرسحرگاه بر پنجره اتاقم مي نشيند .

 روزهاي با تو بودن از همه پروانه ها و از مهتاب و ستاره ها قشنگ تر است و از همه اشكها

  زلال تر . اين را كلمات مهربان من نيز مي دانند و آن مدادي كه براي نوشتن نام تو مدام

 لحظه شماري مي كند .

 شايد باور نكني كه من از وقتي به دنيا آمده ام ، براي تو نوشته ام . من به شوق سرودن تو

 شاعر شده ام .

 من اولين شعرم را قبل از آفرينش زمين براي تو سروده ام . من از سيبها و ياسها بهتر تو را

 مي شناسم و از آبشارها بهتر نام تو را زمزمه مي كنم .

 من راه خانه تو را از پرستو ها بهتر مي دانم . من زودتر از همه چشمها تو را ديده ام .

 ابر ها يك عمر مي بارند تا آينه ها بهتر تو را ببينند . كوهها يك عمر مي ايستند تا آفتاب هر

 صبح بر شانه آنها بيدار شود و به تو لبخند بزند و رودها يك عمر مي دوند تا به تو برسند .

 آسمان سرپوشي است تا فرشته ها تو را نبينند و به تو رشك نبرند .

 روزهاي با تو بودن خوب است ، خوبتر از همه روزهايي كه بي تو آمده اند و رفته اند .

 دعا كن در زمانه اي كه چشمهاي تو روشن تر و گرمتر از آفتاب مي تابد بي تو نمانم ...

 با تو كه هستم درياها را مي توانم به آتش كشم . با تو كه هستم مي توانم خواب قناري ها را تعبير كنم

 و با شاخه هاي انگور حرف بزنم .

 با تو كه هستم همه حرفهايم جوان مي شوند و شعرهايم بوي عشق مي دهند .

 هيچگاه معناي دلتنگي را نمي فهميدم تا آنكه با تو آشنا شدم . اكنون تمام ساعت هايم

 معناي دلتنگي مي دهد ، حتي زماني كه با تو هستم ازفكر  نبود تو دلتنگ مي شوم .

 مي داني ...

 هر وقت به ياد تو مي افتم احساس مي كنم بايد چيزي بنويسم . در روز ، در شب ، در تمامي

  ثانيه هاي  عمرم ...

 دوست دارم هر روز پنج بار پنجره روحم را به سوي تو باز كنم و عاشقانه با تو حرف بزنم .

 دوست دارم هر وقت دفتر شعرم مه آلود مي شود و تن حرفهايم درد مي گيرد ، آنها را به ملاقات

  تو بفرستم .

 دوست دارم وقتي با تو حرف مي زنم ، هيچ كبوتري ميان حرفم نپرد و آنقدر محو تو باشم

 كه حتي اگر زمين از سقف هستي فرو بيفتد ، پلك بر هم نزنم .

 گاهي نوشتن براي تو سخت مي شود و از تو نوشتن سخت تر . من هروقت دلم مي گيرد ،

  با تو حرف مي زنم . من از سنگ ها و درياها برترم .چون دلم برايت تنگ مي شود و مي توانم

  درفراق تو  گريه كنم .

 وقتي شب مي شود دوست ندارم به پايان برسد . وقتي در تمام ثانيه هاي شب مي توانم به تو

  فكر كنم به نظر تو مي توانم آرزو كنم شب به پايان برسد ؟؟!!

 مي داني ...

 با اينكه شب را دوست دارم اما شب بي تو يك تكه كاغذ سياه است كه بايد آن را مچاله كرد

  و دور انداخت .

 شب بي تو حرفي بيهوده در دفتر زمان است .

 شب بي تو اندوهي تبدار و تاريك است ، يك خاطره غم انگيز و متروك .

 فصل ها را با تو مي خواهم ، درخت ها را با تو ، نسيم ها را با تو .دنيا بي تو يك تلفظ عجيب

  از زندگي است .

 بوسه هايت را روي بنفشه ها مي ريزم ، فردا تمام باغچه ها به سوي تو مي آيند و همه كاج ها

  جوان مي شوند .

 اگر از من دور شوي ، جغرافياي جهان را در هم مي ريزم و جلگه ها و كوهها را جابجا

  مي كنم .

 اگر فردا پايان من است ، مي خواهم تا صبح با نام تو زندگي كنم .

  مرا دوست داشته باش تا هيچ وقت به زمستان نرسم .

                                                                                                                دوستت دارم