من که تسبيح نبودم تو مرا چرخاندي

مشت بر مهره تنهايي من پيچاندي

مهر دستان تو دنبال دعايي مي گشت

بارها دور زدي ذهن مرا گرداندي

ذکرها گفتي و از گفته خود خنديدي

از همين نغمه تاريک مرا ترساندي

بر لبت نام خدا بود خدا شاهد ماست

بر لبت نام خدا بود و مرا رقصاندي

دست ويرانگر تو عادت بخشيدن داشت

عادتت را به غلط چرخه ايمان خواندي

قلب صدپاره من مهره صد دانه نبود

تو ولي گشتي و اين گمشده را لرزاندي

جمع کن رشته ايمان دلم پاره شدست

من که تسبيح نبودم تو چرا چرخاندي ؟؟

نغمه رضايي